‘Lekker’ een eindje fietsen in Oudewater

Door: Chantal Quak

Ik woon nu bijna zes jaar in Oudewater en ik heb in die jaren meer gefietst dan in mijn hele luie leven daarvoor (nu ga ik bijna verklappen hoe oud ik ben, maar ik hou me in.)

Vroeger liep ik naar mijn basisschool, daarna fietste ik slechts vijf minuten naar mijn middelbare school en toen ik in Amsterdam studeerde werd elke 10 seconden mijn fiets gejat. Soms had ik geluk en vond ik de vers gejatte fiets een paar straten verderop al terug, zonder peperduur slot maar verder in oorspronkelijke staat. Maar meestal had ik geen geluk en kocht ik van een verslaafde stakker het volgende barrel, dat dan prompt weer gestolen werd, enz.

Fietsen gejat: beetje jammer

Van pure ellende gaf ik het op en veranderde van studie en studentenstad (ok, er speelde meer dan alleen die fietsenjatterij, maar dat is nu niet interessant). Naar Utrecht ging ik ouderwets met de bus en had ik geen fiets nodig.

Daarna kreeg ik een baan in Hilversum. Ook toen had ik een vijftiendehands fiets, die ik regelmatig onbewaakt achter moest laten op station Hilversum Sportpark. Daar deden hooligans van divers pluimage regelmatig een klein dansje op mijn rijwiel. Toen mijn fiets volledig gewokkeld in de stinksloot was gegooid was ik het zat. Ik zei mijn baan op en ging op wereldreis. Met het vliegtuig.

Terug in Nederland ging ik in Rotterdam-Zuid wonen waar ik niet een aftandse fiets had  maar een aftandse auto. En als ik niet zelf wilde rijden, nam ik de tram.

Geen ervaring met fietsen

Kortom: toen ik naar Oudewater verhuisde, had ik al zo’n vijf jaar geen fatsoenlijk stuk meer gefietst. Daar bracht mijn fietsminnende wederhelft verandering in door zomaar, op een doordeweekse dag, met een gloednieuwe damesfiets aan te komen. Voor MIJ!

mooi_fietsen_in_oudewater

Enthousiast geworden door zoveel vrijgevigheid fietste ik de dag erna richting Hekendorp. Dat weggetje was met de auto geen doen (veeeeel te smal) en ik had gehoord dat er lekkere kersen te koop waren. Die kersen heb ik die dag niet gezien, want voordat ik bij de boomgaard was, dwong mijn slechte conditie mij de hele expeditie af te blazen. Compleet verrot reed ik met slappe beentjes mijn straatje in.

Dikke tegenvaller, dat fietsen

Mijn vriend liet het er niet bij zitten en sleept mij sindsdien weekend na weekend over elk denkbaar fietspad rond Oudewater. We fietsen naar Hekendorp (nu écht), naar Haastrecht, naar Vlist, naar Gouda, naar Hekendorp, naar Benschop, naar Schoonhoven, naar Lopik, naar Driebruggen, naar Nieuwerbrug, naar Woerden, naar IJsselstein, naar Montfoort, naar Linschoten.

op_de_fiets_in_OudewaterEn ik maar klagen. Klagen klagen klagen. Over zadelpijn. Over tegenwind, over passerende snelheidsmaniakken, over het gebrek aan schaduw, over het gebrek aan zon, over beestjes die ik (per ongeluk!) inslik, over de afstanden, nou ja zo’n beetje over alles dus. Mijn verkering kent dit gedrag inmiddels en hoort mijn gemiep al niet meer. Hij weet dat ik het eigenlijk niet meen.

Want ik ga wel weer fietsen, elke keer. Stiekem geniet ik namelijk enorm. Van het landschap en de veranderende seizoenen. Ik zwijmel weg bij elke pittoreske boerderij. Wijs hysterisch naar een nest vol jonge meerkoeten, spot een enorme ooievaar in een weiland. We drinken ergens een bakkie en eten een punt vlaai. Dan is het leven mooi.

Fietsen in Oudewater: ja, toch wel!

En soms, heel soms, ontdekken we weer een fonkelnieuwe route. Zoals vandaag. Aan het einde van de Hoenkoopse Buurtweg vind je het Hoonaardpad. Dat ligt er al sinds 2011 en wij zijn er dus al drie jaar lang keihard voorbij gefietst. Maar het is een bijzonder leuk pad, in een mooie moerassige omgeving en het is er STIL. Je hoort er alleen het ijle geblèr van jonge lammetjes en het geroep van de grutto, de fietfieuw, de roeptieroek en de Utrechtse kerkplevier (???). Ja mensen, ik ken geen vogelsoorten. Dat wordt nu vast mijn nieuwe hobby. Als ik ooit dat fietsen onder de knie krijg.

Geef een reactie