Met Oudewaterse oogjes

Door: Walther Kok

Wat je ziet hangt vaak erg af van wat je bent of waar je vandaan komt. Zo is een grottencomplex bijvoorbeeld voor een jeugdleidster een nachtmerrie, omdat ze al haar kinderen daarin ziet verdwalen. Voor een wethouder daarentegen een uniek object om toeristen te lokken, een ondernemer ziet uitstekende mogelijkheden voor een champignonkwekerij en jaagt daarmee de natuurliefhebber op de kast die de vleermuizen wil beschermen. Wij (Loes Bakker en Walther Kok) bezien sinds jaar en dag op vakantie ook de buitenwereld met onze eigen, heerlijk vertekenende, Oudewaterse oogjes. (En staan daarin vast niet alleen…)

Neem onze laatste fietsvakantie – met Oudewaters fietsvlagje! – door Noord en Midden-Polen. (Naar Gdansk met de trein en vervolgens fietsend naar Suwalki – bij de grens met Rusland/Litouwen en Wit-Rusland) en dwars door Polen terug naar – het station in – Schwedt/Oder aan de Pools-Duitse grens)

Nu is de Heksenwaag als beoogd kandidaat voor de Unesco Wereld Erfgoedlijst natuurlijk een wereldattractie –  een ‘atracja turystyczna swiatowej stawy’. Maar eerlijk is eerlijk: op het Poolse platteland laat de naamsbekendheid daarvan nog wel iets te wensen over en erg veel hekserij zijn we daar ook niet tegengekomen.

Gelukkig andere Oudewaterse aanknopingspunten genoeg. Krijgen we in Oudewater soms al een lamme arm bij het wijzen naar de ooievaars op het stadhuis, in Polen zouden we binnen de kortste tijd aan een transplantatie toe zijn. Het land kent meer dan 50.000 paartjes, maar… het is iedere keer – net als in Oudewater – weer leuk.


(Foto: RTV Utrecht/Richard Grootboer)

De bewoners in het vroegere Oost-Pruisen (tot aan het einde van WOII, daarna werd het Pools) verwachtten net als wij de vijand uit het Oosten. Wij zochten ons heil achter de Oude (en later Nieuwe) Hollandse Waterlinie en werden daardoor in 1672 als natie (maar niet als stad!) gered.

Adolf Hitlers Oost-Pruisens commandocentrum de Wolfschans (Wolfsschanze) – waar in 1944 Von Stauffenbergs aanslag mislukte, omdat zijn attachétas onder in plaats van op de kaartentafel van Hitler was gezet – hield de Russen echter niet tegen. Evenmin lukte dat in het enorme onderaardse bunkercomplex nabij Tuczno in zijn Pommern-stelling,waar thans in de onderaardse bunkergangen vleermuizen het commando hebben overgenomen.

In Oudewater heb je plaatselijke miljonairs én bezoekers van de voedselbank. Dat weten we wel, maar zien we (meestal) niet echt. Dat ligt op het Poolse platteland wel anders. Het contrast tussen rijk en arm is vaak schrijnend zichtbaar. Sterk verwaarloosde huizen naast prachtige luxueuze nieuwbouw. Verder is ‘Europa’ in Oudewater amper zichtbaar, we zijn een te rijke regio om erg van de Europese regiofondsen te profiteren ( al doet onze burgemeester als voorzitter aanjaaggroep Leader Utrecht-West zijn best). Op het Poolse platteland is Europa echter overal duidelijk zichtbaar; van wegreconstructies tot renovaties, van de ontwikkeling van toeristische infrastructuur (hoera!) tot kinderspeeltuintjes.

Voor zwerfvuilrapers – waar we in Oudewater toch een mooie brigade van hebben – ligt in heel Polen nog een schone taak te wachten. Af en toe jeukten onze handen. Zelfs op de stilste binnenwegen liggen overal langs de kant blikjes en flessen. Maar je weet wat het is op een fietsvakantie: alles wat je kunt laten liggen is mooi meegenomen. Dus verder dan het incidentele oprapen van een blikje of verdwaalde petfles op een camping zijn we helaas niet gekomen.

Aan het punt naamsbekendheid werden we vooral ook herinnerd aan het einde van de rit, Schwedt aan de Oder. Die stad vierde – net als Oudewater in 2015 – haar 750-jarig bestaan als stad. Dat laten ze daar overigens op een flink aantal plekken heel wat beter zien dan bij ons. Puntje voor ons stadspromotieteam!

En tenslotte: de prijzen (we blijven natuurlijk ook echte Nederlanders). Voor een wereldvergelijking bestaat de zogenaamde ‘Big Mac index’ waarbij de prijs van hamburgers in diverse landen wordt vergeleken. Voor ons echter is de Bierindex veel belangrijker. Het vel wordt je in de Oudewaterse horeca of supermarkt dan wel niet over de oren getrokken, maar tegen een halve liter van de tap voor tussen globaal 85 cent en anderhalve euro  (3,5 – 7 z?otów) valt natuurlijk niet te concurreren. Het was daarom vast niet onze laatste vakantie op het Poolse platteland.

Al zou het wel mooi zijn wanneer het daar net zo makkelijk zou zijn een camping te vinden als in Oudewater. Want zelfs als ze er zijn, ontbreekt vaak de bewegwijzering of schiet de kennis van de lokale bevolking tekort. Ook kaarten zijn maar betrekkelijk bruikbaar: soms bestond een camping die wel was aangegeven niet meer en soms vonden we een prachtige camping die op geen enkele kaart stond. Wild kamperen is toch niet echt ons ding, al wilden we er ons op een plaatselijk strandje wel eens aan wagen. En het zal ook nog wel even duren voor iedere plaats zo’n handige site als Oudewater.net in de lucht heeft….

 
Rybno, Polen/Oude boomgaard Oudewater

Geef een reactie