Oudewater: een stad met een dorpse sfeer

Door: Marcella Grob – Blijleven

Het lijkt nog niet zo lang geleden dat ik als zeventienjarige bijna-adolescent voor het eerst op de koffie was bij de mensen die ik veel later officieel mijn schoonouders mocht noemen. Ik ben afkomstig uit een echt dorp en van Oudewater had ik nog niet veel gezien, behalve de nieuwbouwwijk waar mijn vlam woonde. Het was lekker weer en we zaten in de tuin. Ik voelde me net een beetje op mijn gemak, had nog niks geknoeid en het gesprek liep best goed, toen ik de dodelijke woorden ‘dit dorp’ gebruikte…

Oudewater is een STAD

Stadhuis_OudewaterHet viel even stil en ik zag een lachje verschijnen om de monden van de ballotagecommissie. Fijntjes werd ik erop gewezen dat Oudewater een STAD is met STADSrechten en dat het bijna een doodzonde is om bij echte Geelbuiken te praten over een dorp. Gelukkig is mijn schoonvader geen geboren Oudewaternaar en mijn schoonmoeder een schat van een mens zonder rancune en werd deze zaak een goede leer voor een volgende keer.

Ook al zal ik me niet meer verspreken, ik heb wel ontdekt dat er in dit mooie stadje een dorpse sfeer heerst. Alleen al de afstanden die je hier aflegt: we konden te voet met alle bruiloftsgasten van het stadhuis naar het schattige Oud-Katholieke kerkje op de dag dat ik mijn Oudewaterse vlam trouwde.

Inburgeren in de stad Oudewater

Sinds twee jaar ben ik een gelukkige inwoner van Oudewater. Na een aantal jaren in de Vinex en een zoon rijker hadden we behoefte aan een overzichtelijke omgeving met de nodige sociale samenhang. Nou, die sociale samenhang kun je hier vinden! Het duurt waarschijnlijk alleen jaren voor ik de precieze structuur heb ontdekt, maar dat houdt het interessant.

Varkensbrug_Oudewater_ValentijnsdagBehalve dat een groot deel van Oudewater met gemak te voet bereikbaar is, heerst er in de winkels een heel fijn ons-kent-ons gevoel. Als ik per ongeluk een keer mijn portemonnee ben vergeten, mag ik het geld later komen brengen of per bank overmaken. Als ik brood heb besteld bij de marktbakker en het lukt me echt niet om het op te halen, hangen ze het aan de kapstok bij een restaurantje in de buurt, zodat ik het op kan halen als het wél lukt. (Ga nou niet op zoek naar brood aan de kapstok, want het is slechts één keer voorgekomen.) In de kledingwinkel verkopen ze altijd heel goed aan mij, omdat ze zo goed meedenken en een gezellig kletspraatje maken. In de boekwinkel valt het op dat mijn zoon zo groot is geworden. Nog zoiets: het is heerlijk dat ik hier tegen iedereen ‘goedemorgen’ of ‘goedemiddag’ kan zeggen: ik word vrijwel altijd vrolijk terug gegroet. Moet je eens proberen in de Vinex: mensen kijken je aan of je een of andere vervelende straatverkoper bent. De voorbeelden van dorpse hartelijkheid zijn legio.

Oudewater: een stad met een dorpse sfeer

Een stad dus, met het sfeertje van een dorp: hopelijk zeg ik daar niks verkeerds mee in de ogen van echte Oudewaternaren, want anders kan ik mijn inburgering hier wel vergeten. Toch miste ik nog iets, wat van een stad als Oudewater in commerciële zin een echte stad maakt, maar inmiddels lijkt zelfs dat te gaan lukken. Over een poosje kan ik in dit heerlijke dorpse provinciestadje mijn winkelmandje vullen met rompers, mooie papierwaren en met een beetje geluk zelfs rookworst. En dan? Dan ben ik misschien bankroet, maar als het aan mij ligt, ga ik hier nooit meer weg!

Een gedachte over “Oudewater: een stad met een dorpse sfeer”

  1. Judith says:

    Erg leuke blogpost Marcella! Zo voelt een niet-geelbuik zich dus in Oudewater!

Geef een reactie