Oudewater is overal!

Door: Walther Kok

De meeste inwoners van Oudewater zijn beretrots op hun stadje. Vooral voor degenen die hier geboren én getogen zijn – de zogenaamde Geelbuiken (vernoemd naar de touwdraaiers die van het verwerken van hennep een gele voorschoot kregen) – hebben er een handje van. Maar ook de Oudewaternaren die het vanwege hun geboorteplaats, Eindhoven in mijn geval, zonder die eretitel ‘Geelbuik’ moeten doen mogen graag in superlatieven verhalen over de stad waar ze terecht zijn gekomen. Dat doen ze niet alleen aan buitenstaanders maar ook aan elkaar. Daar is zelfs een speciale Facebook-groep voor in het leven geroepen met duizenden volgers/deelnemers (Je bent pas een Oudewaternaar als…) Walther-Kok_Afbeelding1waarin de leden stedelijke pareltjes uit heden en verleden aan elkaar laten zien.

Veel van die deelnemers wonen al lang niet meer in Oudewater maar beschouwen de site als een virtuele lifeline met hun geliefde Oudewater.

Heksenvrijstad

Die liefde voor Oudewater komt ook op andere manieren soms treffend tot uiting. Dat gaat bijvoorbeeld zo. Oudewater zelf is eigenlijk een soort ‘heksenvrijstad’ en daarom wereldberoemd. Mensen die beschuldigd werden van hekserij lieten zich vanaf het midden van de 16e eeuw in de Heksenwaag wegen – heksen zouden immers haast niks wegen, zodat ze op bezems konden vliegen – om aan te tonen dat ze een normaal gewicht hadden.

De inwoners van die ‘heksenvrijstad’ zien ze (die heksen dan) op hun vakanties overigens elders regelmatig vliegen en laten dat het thuisfront uiteraard meteen zien. Mooie recente voorbeelden daarvan zijn de foto’s van Daphne Korff op Terschelling en Ries de Mooij op een niet nader genoemde locatie.

Walther-Kok_Afbeelding2 Walther-Kok_Afbeelding3

Walther-Kok_Afbeelding4Gedenkteken

Zelf raakte ik op vakantie de gedachte aan Oudewater evenmin kwijt. De viering van 750 jaar stad vorig jaar bijvoorbeeld maakt dat ook mij nu zaken opvallen die ik voorheen wellicht nooit had gezien. Fietsend vanuit Oudewater via Duitsland naar Denemarken kwam dat tweemaal treffend tot uiting.

In het Deense Nakskov (op het eiland Lolland) én het Duitse Grossenbrode (Sleeswijk-Holstein) was ik meteen bij het zien van die 750-mededelingen weer terug in het feestende Oudewater van vorig jaar.WaltherAfbeelding5

En ik wist meteen wat ik als opdracht mee naar huis wilde nemen: zo’n bord of gedenkplaat moeten we in Oudewater zelf natuurlijk ook hebben! Want elke bezoeker of voorbijganger moet meteen weten hoe oud en interessant wij zijn!

 

 

 

Geef een reactie