Alle berichten van Redactie Oudewater.net

Een verhaal over de bekabeling van de Lange Burchwal (LBW) in 2020

Een verhaal over hoe een bewoner van de Lange Burchwal de werkzaamheden met betrekking rond de bekabeling en de grondwerkzaamheden daarvoor heeft ervaren:
7 uur is het nog donker, maar de lichten gaan aan op de Lange Burchwal. Motoren worden gestart. Het werk neemt weer zijn aanvang. Zware voertuigen worden in stelling gebracht. Een trekker met laadbak wordt achteruit bij de al gegraven sleuf gezet. Mannen in oranje pakken springen in de kuil. Schoppen worden ter hand genomen. Zo gaat het al een tijdje. Ze zijn bezig bepaalde ‘nutsvoorzieningen’ te vervangen en opnieuw aan te sluiten. Enkele dagen eerder werd er een sleuf gegraven van een meter breed.

“Wat gaat u nu doen meneer?”
“Dit is voor de elektriciteitsleiding, meneer.”
“Oké, en komt er nog glasvezel bij?”
“Nee, dat is alleen voor het buiten gebied.”
De ander dag wordt de gleuf weer dichtgegooid.

Twee dagen later gaat hij weer open, maar dan nog eens een keer zo breed.
“Wat gaat er nu in, meneer?”
“Gas, water, elektriciteitskabels; alles wordt vervangen.”
“En glasvezel?”
“Daar leggen we een lege buis voor neer. Kunnen ze hem zo doorvoeren als het zo ver is.”
Tja, snappen doe ik het niet. Doe alles in een keer, dacht ik nog. Zo hoef je niet twee keer iets open te maken. Maar dat werkt niet zo. Oké, het zal wel. Gas wordt aangesloten en bij de een is dat in twee uurtjes gepiept en bij een andere woning duurt het beslist veel langer. Het betekent wel een tijdje zonder gas en dus ook zonder warmte. Ook bij elektriciteit krijgt men van tevoren bericht wat er gaat gebeuren.

Dit staat er dan: Op die-en-die dag van zo-tot-zo laat heeft u geen stroom. Op die-en-die dag geen gas van zo-tot-zo laat. Brr, het is best fris binnen.
En soms ook: Sorry, vandaag was er geen monteur voor de prik, dus morgen nog een dag zonder stroom.

Tja, het kan verkeren. Intussen werken de mannen door met de machines; geschuif en gerommel. Er is tijd voor koffie en een praatje. En ondertussen lopen we al 4 maanden achter.

Er zit van alles in de grond waardoor ze niet opschieten. Overstort of septictanks die er eerst uit moeten. Dan duurt het zo maar weer een dag of wat langer langer en soms liggen er ergens wel drie. De mannen werken zorgvuldig en precies. Alles wordt goed en met zorg uitgevoerd. Men spreekt ook met respect over de werkgever Van Vulpen uit Gorinchem. Als er een machine stuk is, volgt er een belletje en wordt het vervangen. Er is gelukkig wel voldoende materieel om de klus te klaren. Het bedrijf heeft ongeveer 450 medewerkers in dienst.

De Lange Burchwal komt 60 cm lager te liggen, vertelt men ons.  Aan de oostkant komen treden naar beneden en aan de westkant de parkeervakken. Met de aanleg daarvan wordt pas begonnen als de nutsvoorzieningen klaar zijn. Ook de waterleidingen worden vernieuwd en als die zijn aangesloten wordt er rijkelijk gespoeld, want er mag natuurlijk niets achterblijven.

En er worden iedere week monsters genomen van het water en in het lab getest. Vandaar dat het soms op een lekkage lijkt. Zoveel water stroomt er dan over de straat!
“Dus dat gaat nog wel even duren dus?”
“Ja, en men wil ook de regenpijpen afkoppelen en er komt een schoon regenwaterafvoer midden in de straat.”
“Waar stroomt het water dan naar toe?”
“De riolering wordt vernieuwd.”
“Dus het regenwater van de daken gaat over de stoep lopen; een besluit van Woerden, begin 2020”.  Dat is niet zo fijn, want wat als het gaat vriezen?

“Ja, de trap zou lekker glad kunnen worden dat is wel een punt.”
“En de afvoeren over de stoep?”
“Tja, dat zou zomaar groen kunnen worden van de alg.”
“Ouderen gaan dan lekker glibberend hun boodschapjes doen. Is dit vooruitgang?”
De dames die dit komen uitleggen aan de deur en ons vertellen over de subsidie die men kan krijgen,  begrijpen de weerstand van de bewoners niet.
“Mevrouw, dit is de Lange Burchwal; dit is geen probleemloze straat: wateroverlast bijvoorbeeld; er zijn bewoners die al diverse keren onder water hebben gestaan.  Als je op vakantie gaat, moet er gesleept worden met zandzakken en waterkeringsschotten. Als je in bed ligt,  moet je soms je bedrand beethouden ander val je eruit door het trillen van de zware vrachtwagens.
Beetje overdreven, maar de huizen staan echt te schudden. Ze zijn niet onderheid. En het lijkt wel steeds erger te worden.
En dan de parkeeroverlast; probeer maar eens je garage uit te komen. Of een plek te bemachtigen om je auto kwijt te raken. Er zijn ongeveer 200 parkeerplaatsen tekort in de binnenstad. Er wordt over gesproken om met een vergunningstelsel te gaan werken. Moet je zoiets wel eerst aanschaffen: dus betalen, pannenkoek.
“Tja, ik zal u het een en ander doorsturen zodat u de mogelijkheden rustig kunt bestuderen.” Na een kopje koffie ging ze weer, beetje bleek, dat wel. “Volgende week gaan we verder met de andere bewoners”, vertelde ze nog. Bij navraag van deze en gene had men nog niets vernomen.
Stel, het gaat weer net zo hard regenen als een paar jaar terug. De afvoeren kunnen het niet bolwerken; de LBW is dan de opvangbak voor al het water. De Lange Burchwal wordt 60 cm dieper en dus komt er, naar ik hoop geen water meer de huizen binnen, maar misschien ontstaat er dan wel een giga plas voor de deur.
Het wordt ook nog eens een rechte weg en de snelheidsbeperkingen worden verwijderd. Dat wordt lachen, maar niet heus, als ze er op hoge snelheid doorheen gaan rijden.

Arme geparkeerde auto’s en deuren van de huizen die dan de volle laag krijgen. Ik zie het zo gebeuren. Je hebt van die jongens die dat geweldig vinden. Als dat maar goed gaat!

De sleuven worden nu zoveel mogelijk dichtgemaakt; het is eind december 2020. De stoepen zien er weer netjes uit. Na de feestdagen wordt de westkant aangepakt. Er is de komende tijd op de LBW vast en zeker veel te doen. . Dan springt het stoplicht op rood dan weer op groen.

Ooit gaat het goed komen.

 

Dit verhaal is van Bert van der Horst.

Weging voorgedragen burgemeester Danny de Vries

We schrijven maandag 19 oktober 2020.  Een dag waarop de Heksenwaag normaliter gesloten is…….. Zo niet vandaag. Vandaag vindt er een bijzondere weging plaats. Vandaag staat de onlangs als nieuwe burgemeester van Oudewater voorgedragen  Danny de Vries klaar om zich aan de weegproef te onderwerpen.  Heel verstandig. Want voorgedragen door de raad van Oudewater als burgemeester is immers nog maar voorgedragen. Alvorens echt benoemd te kunnen worden moeten de antecedenten van de kandidaat  nauwkeurig en grondig worden onderzocht. En met zicht op de post van burgemeester in Oudewater  betekent dit dat men in ieder geval gevrijwaard moet zijn van alle valselijke beschuldigingen van hekserij. Laaghartige praatjes over de burgemeester kunnen we in Oudewater immers niet gebruiken. En dus staat Danny de Vries  vandaag op de weegschaal om te laten vaststellen dat hij een gewicht heeft dat overeenkomt met de natuurlycke proportiën des lichaems – evenveel weegt als hij eruit ziet – en dus geen heks kan zijn. Heksen wegen immers zoals algemeen bekend is – vrijwel niets en de officiële vaststelling van een normaal gewicht maakt  aan alle potentiele geroddel een einde. Zo ook in dit geval : Danny de Vries  blijkt 206 pond te wegen.  Dat betekent dat Waagmeester Isa van der Wee met overtuiging hem zijn Certificaet van Weginghe kan overhandigen en wat Oudewater betreft niets zijn officiële benoeming t.z.t.  meer in de weg staat.

Uitreiking certificaat

 

Weging met een zelfde doel

Met deze plechtige overhandiging aan een potentiële ambtsdrager wordt tegelijkertijd een periode van bijna 300 jaar overbrugd. Op 21 juni 1729 immers vond in het (aflopende) tijdperk van de heksenvervolgingen de laatste officiële weging op de stadswaag van Oudewater plaats.  En wel met eenzelfde doel : de kandidaat van een voorgenomen benoeming te zuiveren van beschuldigingen van hekserij. Claas  van den Dool is immers voorgedragen als schout (wethouder) van Noordeloos, maar over hem en zijn vrouw doen allerlei praatjes de ronde. Om daar voor eens en voor altijd een einde aan te maken wordt hem dringend aangeraden zich aan de weegproef in Oudewater te onderwerpen. En zo geschiedt. Samen met zijn vrouw Neeltje Kersbergen wordt hij gewogen en niet te licht bevonden en wordt aan beiden het Certificaet uitgereikt. Een Certificaet waarvan een officieel afschrift ook heden ten dage te bewonderen valt in Museum de Heksenwaag (zoals de stadswaag van Oudewater sinds 1946 heet) .

Goed te weten dat in deze onzekere tijden één ding al eeuwenlang onveranderd is gebleven : In Oudewater is NOOIT iemand gewogen en dientengevolge te licht bevonden !

Walther Kok

Oudewaterpromotie, ook toen al!

“Wie een sigaar weet te savoureren, zal een Terminus begeren”(van sigarenfabriek Terminus uiteraard). Vlug, gemakkelijk en Op ieder uur Van de dag even goedkoop Koken, Verwarmen en Warm Water tappen”: dat loopt via Gem. bedrijven Oudewater. Voor de beste waren en…gratis sparen naar Sparwinkelier C.G. Mulder (bij de bushalte) . Bellen kan natuurlijk ook : naar kapsalon Meier (Tel. 3) of voor vleeswaren naar Th. Blom (Tel.45).

We vinden het allemaal in de uitgave van de V.V.V. te Oudewater uit 1949 waarin te midden van een flink pakket advertenties voorzitter A.W. den Boer op pakkende wijze weet te vertellen waarom het ook toen al zo de moeite waard was Oudewater te bezoeken . En hij kon het weten, want naast VVV-voorzitter was hij o.a. ook gemeentesecretaris en voorzitter van de Heksenwaag.

Nostalgie: CORONA, toen en nu

Het woord CORONA -( virus) van heden bracht mij weer terug naar het verleden.
In 1949 was mijn eerste baan secretaresse bij Cor de Lange : directeur van een sigarenfabriek met een bord : TERMINUS bij de voordeur!
Een kleine fabriek in Oudewater met ongeveer 12 mensen aan personeel:
Op kantoor een boekhouder, boven een sorteerder en 2  inpaksters
maar sigarenmakers waren het grootste deel !
In de werkplaats zaten 6 mannen aan een lange tafel met ieder een eigen vak.
Daarop legde een knecht steeds nieuwe gefermenteerde tabak.
De sigarenmakers sneden grote bladeren in een bepaald model
en pakten daar een hoeveelheid tabak in, dat ging heel snel.
Dan werden die ingepakte “stronken” in mallen gelegd ,
en naar de droogkamer gebracht door de knecht .
Het hele proces kan ik niet vertellen, maar die mallen hadden wel allemaal verschillende modellen ,
Daar waren  o.a. Bolknakken en Havanna’s, maar ook, let op,  CORONA’s bij !
Waarom dit virus diezelfde naam draagt ‘komt niet aan’ bij mij !
Mijn baas, de boekhouder en sorteerder gingen soms nieuwe melanges uitproberen.
Ik zat daar achter mijn typemachine dan tussen die ‘puffende’ heren!
Uiteindelijk gingen die sigaren natuurlijk allemaal op in rook!
Mijn wens zou zijn : deed dit CORONA-virus dat maar ook!
Cor de Lange was voor de Oudewaterse gemeenschap zeer actief
en o.a. door het verstrekken van voedselpakketten aan vluchtelingen zeer geliefd.
En bij het organiseren van de Lichtweek (1950 ) kwamen zijn connecties in Tiel goed van pas, (Klanten sigarenwinkeliers waren: Wiltens en Hes), omdat daar in juni  een ‘gekostumeerde’ feestweek geweest was.
Plotseling kwam in 1951 het einde  van de TERMINUS sigarenfabriek:
Op 44 jarige leeftijd werd Cor de Lange n.l. kortstondig ziek en is hij heel snel daarna al overleden  !
Zó ‘draafde ik door’ in  dit heden en weten jullie weer iets over mijn verleden!

Tekst en foto: Editha van den Bergh-Horman

Pansjo en ik op een kalender met : Hi 5 . ( Kalender was Kerstkadootje van dochter Yvonne)
En mijn laatst gemaakte schilderijtje. Ligt klaar voor Martijns 37ste verjaardag . Die kon het nog niet halen vanwege “afstand-corona”.

 

Ontdek Oudewater

Normaal is Oudewater alleen een afslag  die ik tegenkom  als ik binnendoor terug naar Gouda rijd. Maar nu heeft zoonlief een afspraak in Oudewater en zet ik hem af. Ik heb iets meer dan een uur te overbruggen en ik besluit om het centrum te verkennen.
Ik loop langs de IJssel  richting het centrum en ik geniet al van het nostalgische plaatje dat ik mag aanschouwen, de IJssel met op de achtergrond de St. Michaelskerk. Vlak voor de kerk leidt een bordje mij naar links voor het centrum.

Het is 19.30 uur en het centrum is heerlijke rustig. Mijn ontdekking kan beginnen. Het is mij al opgevallen dat op veel gebouwen godsdienstige prenten hangen en ik vraag mij af wat hier de reden van is. Ik kan mij niet voorstellen dat dit alleen komt omdat Oudewater een heel godsdienstige gemeente is. Later begrijp ik dat de prenten gemaakt zijn voor het 750-jarige bestaan van Oudewater en daarna zijn blijven hangen.

Gerard David

Het enige dat ik van Oudewater weet is dat er een Heksenwaag is en die heb ik snel gevonden. Ik word echter meer getrokken door het beeld dat voor de waag staat met de tekst: “…… een zoeker naar het hart van mensen die in het hart van Holland leven”.

Gedicht

Via een plattegrond op de kerk naast de Heksenwaag scan ik snel  mijn route en de belangrijke gebouwen die ik op de foto kan zetten. Als ik richting de St Franciscuskerk loop passeer ik het mooie oude raadhuis en realiseer mij dat ik ook wel eens binnen zou willen kijken.

 

 

 

 

 

 

 

patronaat

Ik geniet van mijn rondje Oudewater en loop via de Kapellestraat en de Kloosterstraat de Nieuwstraat in zodat ik weer uitkom bij de aftakking van de IJssel. Vanuit de wat nieuwere gebouwen en huizen kom ik nu weer bij het wat oudere gedeelte, waar de karakteristieke gebouwen en bruggen mijn aandacht trekken.
Na een bezoekje aan de St Michaelskerk kom ik via de Peperstraat  weer in het mooie centrum, waar ik wat historische informatie kan lezen over alles wat ik tot nu toe gezien heb.
Ik besluit de IJssel nog te volgen en langs het touwmuseum te lopen. Onderweg is er nog genoeg te bekijken.

touwfabriek

Mijn anderhalf uur is voor een groot deel om als ik zie dat er een schitterende zonsondergang is en ik besluit deze te gaan bewonderen vanaf de Hekendorperweg en de Zuringkade. Een schitterende afronding van mijn rondje Oudewater.

oudewater

regenboog

Chantal Toet

Met als toegift een stukje tekst van Marlies Koole:

Wat is Oudewater toch een prachtige stad. Een avondwandeling, ook al is het een korte, leverde deze mooie foto’s op. Eerst in de stad zelf. De straatjes, de huizen en andere gebouwen voeren je terug naar vroeger tijden. Naar toen het leven nog simpel en overzichtelijk was. Het is inmiddels meer dan 750 jaar geleden dat Oudewater een stad werd. Van het feest dat laatst gevierd werd, hangt er nog kunst door de hele binnenstad. Het is een welkome verrassing. De zon gaat bijna onder dus op naar het buitengebied. De regenboog boven de oude touwfabriek laat de onderkaak het van de zwaartekracht verliezen. Gelukkig is dat maar tijdelijk.

Oudewater

Terwijl de zon zakte achter de horizon en de kleuren telkens veranderden, bedacht ik dat Oudewater gelukkig mag zijn zo’n uitzicht te hebben.

Editha terug van weggeweest

In het verleden hebben we verschillende verhalen van de heel lang geleden in Oudewater wonende Editha van den Bergh-Hörmann geplaatst. Ze schreef ons weer eens een keer of een we nostalgisch verhaaltje van haar wilden plaatsen. Daar aan voorafgaand vertelde ze nog veel meer: (meer…)

Kurt Baschwitz (1886-1968) en Oudewater

Door: Walther Kok

“Oudewater dankt het mede aan Dr. Baschwitz dat de waag aldaar, en de betekenis van die waag in de strijd tegen de heksenwaan, de laatste tijd op breed terrein weer bekend zijn geworden”. Aldus gemeentesecretaris en voorzitter van de Waagcommissie A.W. den Boer eind jaren ’40 in een intussen zeldzaam geworden brochure ‘Oudewater’.

En daar had hij natuurlijk helemaal gelijk in. Want het was diezelfde Kurt Baschwitz die in 1942 onder de schuilnaam Casimir K. Visser – als ondergedoken jood kon hij niet onder eigen naam publiceren – het beroemde boek ‘VAN DE HEKSENWAAG TE OUDEWATER  en andere te weinig bekende zaken’ schreef.

Daarmee werd de Heksenwaag én Oudewater op een geweldige manier, mede door de talloze lovende recensies, onder de aandacht gebracht. En daar profiteren we tot op de dag van vandaag in Oudewater met graagte van.

Uiteraard kreeg Oudewater ook ruime aandacht in zijn latere, vele malen herdrukte, standaardwerk ‘Heksen en heksenprocessen’ (1e druk 1964) .

Voor ons Oudewaternaren / Geelbuiken blijft zijn werk uit 1942 echter HET relatiegeschenk bij uitstek. Gelukkig is het antiquarisch nog steeds goed verkrijgbaar en heeft het steeds weer nieuwe lezers trots gemaakt op hun stadje of tot een bezoek weten te verleiden .

Kurt Baschwitz expertise ging echter veel verder dan ‘alleen’ hekserij. Hij stond aan de wieg van de massapsychologie, verrichte baanbrekend onderzoek naar het ontstaan van de Nederlandse pers en zorgde er en passant voor dat hiervoor aan de Universiteit van Amsterdam en elders in de wereld allerlei instituten werden opgericht.

  

Over het veelbewogen leven van deze Baschwitz is recent een mooie biografie verschenen van de bekende sociaal- en massapsycholoog Jaap van Ginneken in een (Engelstalige) wetenschappelijke uitgave en een Nederlandstalige populaire versie.

Uiteraard  komt daarin ook Oudewater met zijn Heksenwaag  weer aan de orde.

En wie weet krijgen zo de woorden van Den Boer uit 1948, waarmee we deze blog begonnen, na 70 jaar een nieuwe inhoud!

In memoriam: Jeanne van Eck

Zij was mijn buurmeisje en speelgenootje op de Lange Burchwal in de jaren 1935 tot ongeveer 1942 . We zijn beiden in 1930 geboren en als je 12 jaar was ging je naar een ‘hogere school’ en speelde je niet meer op straat. Zij was rooms-katholiek en wij niet, dus we waren geen ‘schoolvriendinnen’.

Na 1944 zijn we elkaar uit het oog verloren, maar na een bezoek van mijn zusje en mij aan onze geboorteplaats (enkele jaren geleden) kwamen we haar op de Markt tegen. “Als dat de zusjes Hörmann niet zijn!”, was haar spontane begroeting. Sindsdien correspondeerden wij of belden elkaar soms op. Zeker op onze verjaardag! Zij was de enige vriendin die ik nog ‘in levende lijve’ in Oudewater had, want ‘digitaal’ ging Jeanne helaas niet; zij had daar geen belangstelling voor. Het bericht van haar overlijden heeft mij diep geschokt, want ik wist niet dat zij ziek was. Hoewel ik op mijn Kerst-/Nieuwjaarswensen niets hoorde, was ik er nog niet toe gekomen om haar op te bellen.

Woensdag wordt Jeanne begraven:
MOGE ZIJ RUSTEN IN VREDE

Een laatste groet, Editha

Trots Oudewater

Door: Mark Kruiswijk

Trots

Wat is het eigenlijk, trots? Als je zoekt naar de definitie kom je de volgende beschrijvingen tegen:
“gevoel waardoor je wilt laten zien dat je iets goed hebt gedaan of iets moois hebt”
“gevoel dat je wilt pronken met wat je hebt of deed”

Laat dat nou precies omschrijven wat ik voel over ons mooie stadje Oudewater. Door dit gevoel vertel ik al heel mijn leven met trots dat ik in Oudewater woon. Collega’s en studiegenoten onthouden altijd snel waar ik vandaan kom. Ik laat namelijk geen gelegenheid voorbij gaan om te vertellen wat er allemaal zo mooi is aan Oudewater en hoe ‘wij dat in Oudewater doen’. Die trots op ons stadje die je gelijk merkt als je iemand hoort zeggen: “Oudewater is een STAD! En geen dorp.”
Wat mij trots maakt? Dat lees je hieronder.

Historisch centrum

Het gebeurt vaak dat mensen de stad Oudewater niet kennen wanneer ik vertel waar ik vandaan kom. Als zij Oudewater wel kennen hoor ik vaak direct wat een leuk plaatsje het is met een prachtig historisch centrum.

  

Zelfs als ik met mijn zoontje Steijn door de stad loop, wijst hij me altijd op de monumentenbordjes en de geveltekens. Enige tijd geleden hebben Steijn en ik namelijk een rondleiding gehad van Walther Kok. Dit heeft grote indruk op hem gemaakt en onze interesse in de geschiedenis van Oudewater (nog meer) aangewakkerd. Eerder heb ik hem al eens meegenomen naar de uitleg over het schilderij van de Oudewaterse Moord door Nettie Stoppelenburg. Anderhalf uur hebben we samen muisstil gezeten en geboeid geluisterd en gekeken naar het schilderij in het oude stadhuis. Erg knap voor een jongen van 6 jaar! Voor onze laatste toer in Oudewater hebben we meegedaan met de torenbeklimming. Ondanks dat het af en toe best spannend was om in de oude en hoge toren van de Sint Michaëlskerk naar boven te gaan zijn we wel naar de top geklommen en werden we beloond met een prachtig uitzicht over ons mooie stadje. Voor iedereen een aanrader! Gids Harriët van Zuilen wist ondertussen veel te vertellen over de geschiedenis van Oudewater en deze verdedigingstoren. Weten jullie bijvoorbeeld dat er in de gouden bollen boven op de toren iets zit verstopt? Wat dat is kun je aan Harriët vragen tijdens de rondleiding!

De rondleiding met een gids van TIP is ook echt een aanrader. Zelfs als je al jaren in Oudewater woont, weet de gids je nog te verrassen met leuke feitjes en weetjes. Zo’n rondleiding heb ik samen met een team van collega’s van de Rabobank een aantal jaren geleden gekregen.  Dit gecombineerd met een bezoek aan de Heksenwaag en het Touwmuseum zorgde voor een erg geslaagd teamuitje.

Sportverenigingen

Ondanks dat Oudewater niet zo groot is, is er een erg actief sportverenigingsleven. Zelf ben ik al ruim 20 jaar lid van de zwemvereniging OZV. Een mooie vereniging met drie heren waterpoloteams en vier jeugdteams. Met behulp van veel vrijwilligers worden er mooie activiteiten georganiseerd en zijn er elke week trainingen en wedstrijden. Nu alleen nog een overdekt zwembad voor de toekomst ;-).

Mijn zoon is lid van FC Oudewater, de mooie fusieclub van de twee voetbalverenigingen in Oudewater. Elke zaterdag is het er een drukste vanjewelste met spelers en bezoekers. Doordeweeks rijden spelers en ouders af en aan voor de trainingen. Prachtig om te zien!

Zo zijn er vele verenigingen en stichtingen die ervoor zorgen dat er veel activiteiten zijn die vol enthousiasme worden georganiseerd.

Evenementen

Wat mij ook trots maakt, is om te zien hoe meerdere keren per jaar vrijwilligers en bedrijven de handen ineen slaan om de allermooiste evenementen neer te zetten. Al jaren geniet ik van het Heksenfestijn, Carnaval, Pracht aan de Gracht en nog veel meer. Deze evenementen zijn echt georganiseerd vóór en dóór Oudewaternaren.

Trots Oudewater

Omdat ik altijd graag deel hoe het er in Oudewater uitziet, heb ik standaard wat mooie foto’s opgeslagen op mijn telefoon om te laten zien. Deze foto’s kom ik tegen op Facebook of maak ik zelf tijdens een mooie wandeling door de stad. Na verloop van tijd werden dit er steeds meer en dacht ik bij mezelf: “Daar moet ik wat mee doen”. Daarom heb ik een speciale Instagram pagina aangemaakt, genaamd TrotsOudewater. Iedereen kan zo meegenieten en zelf aan anderen laten zien hoe mooi Oudewater is. Al snel bleek ik niet de enige met dit gevoel. Veel mensen reageerden enthousiast en sturen zelfs foto’s die zij zelf hebben gemaakt. De allermooiste plaatjes krijgen een plek op Instagram en inmiddels is het een behoorlijk uitgebreide collage van al het moois in en rond Oudewater.

Als er mensen zijn die ook mooie foto’s hebben die ze willen delen, ontvang ik deze heel graag op trotsoudewater@gmail.com. Zo wordt ook TrotsOudewater vóór en dóór Oudewaternaren.

 

Editha’s nostalgie

Editha van den Berg-Hörmann schreef al eerder verhalen voor Oudewater.net en die verhalen vonden behoorlijk wat weerklank bij Oudewaternaren en ver daarbuiten.

Hier volgen wat kersverse nostalgische ontboezemingen, maar daaronder staat nog een eerder exemplaar dat we nog niet hadden gepubliceerd.
Genieten maar.

N O S T A L G I E
2 november 2017

 Op dit moment blijven nog 3 dagen tijd tot het inleveren van een ‘verhaal’,
waar ik dan ook  behoorlijk van ‘baal’,
omdat ik helemaal niets leuks kan bedenken,
waaraan jullie, al lezend, aandacht kunnen schenken.

In eerste instantie had ik iets willen schrijven over het woord DELEN,
dat woord kent iedereen van vroeger, want delen moest je soms met velen!
De gezinnen waren meestal veel groter dan in deze tijd
kinderen werden vaker met een broertje of zusje verblijd 🙂
Weer eentje meer om samen te delen,
maar ook wel weer leuk om mee te spelen!

In een Sinterklaasliedje zongen we: ”Eerlijk zullen we alles delen suikergoed en marsepein!”
En dat deed je dan ook al was je nog zo klein.

Tegenwoordig kom je dat woord heel veel tegen in deze ‘computer- tijd’
en betekent het meer ‘mededelen’ en dat zelfs wereldwijd! 
Degenen die niet met een computer, Ipad, laptop of tablet omgaan,
zullen het echter allen helaas niet kunnen ‘verstaan’,

dat er zo velen
ook o.a. op Facebook heel veel met elkaar delen.

Zelf ben ik daar niet meer te vinden,
ik kreeg op een andere manier OOK ‘vrinden’!

Want ik heb op Oudewater.net (mijn geboorteplaats) een eigen blog
waar onlangs iemand mij heeft opgezocht.

Een gepensioneerde onderwijzer (72 jaar)
stuurde mij een mail zowaar!
Zelfs diverse foto’s o.a. van het pensionaat waar ik naar de MULO ging,
dus beslist een waardevolle herinnering!
Hij schreef 3 boekjes over ‘Oudewater in de vorige eeuw’, maar schrijft ook in een krant en omdat ik dat vroeger ook deed, schept dat toch enigszins een band!
Wout van Kouwen is zijn naam,
zijn artikelen hebben grote ‘faam’!

ZO heb ik tóch één en ander op dit blad geschreven,
al is de tekst niet ‘hoog verheven’!
MAAR dit is wel het laatste ‘NOSTALGIE’ – ‘verhaaltje’ van dit jaar,
Dus: Fijne decemberfeesten toegewenst allen met elkaar!
En OOK alvast een HEEL GELUKKIG NIEUW JAAR!!!

En die van enige tijd geleden:

N O S T A L G I E GENIETEN / ALLERLEI
14 september 2017

Hebben jullie ook zo van deze zomer genoten?
Met soms wel hele hete dagen of met heel veel regen overgoten?
Maar gemiddeld genomen,
ben ik de zomer goed doorgekomen!
Tijdens die grote hoeveelheid nattigheid,

werd ik met diverse prachtig gekleurde kikkers verblijd!
Van die ‘springertjes’ kan ik zó genieten,
de planten hoefde ik ook niet te gieten.
Soms heb ik ook buiten gezeten met Pansjo op schoot,
JA dan was de genotswaarde wel heel groot!

De natuur rondom mij geeft mij ook veel genot,
al die verschillende bomen of een vreemde vogel die ik ‘spot’.
Het groen van het gebladerte kun je in veel schakeringen bekijken.
Want de bladeren van berken zijn heel anders dan die van eiken.
Ook de knotwilgen langs de waterkant hebben een andere kleur.
Dan die grote wilg in de verte, die met ‘lange slierten treurt’!

Genieten kun je van zo veel dingen,
bijvoorbeeld als je mooie liederen hoort zingen.
Of van de muziek van het orkest van Andre Rieu met die drie tenoren.
Dat kan mij ook uitermate bekoren!

MAAR je kunt ook genieten van een lekkere maaltijd,
ergens in een restaurant of zelf toebereid! Naar een recept van vroeger, uit grootmoeders tijd.
Van bijvoorbeeld aardappelsoep kon mijn gezin bijzonder genieten.
Of van een ‘huzarensalade’ belegd met gekookt ei en gemaakt met veel bieten.

Op de verschijningsdatum van dit krantje ( 14-9) ben ik toevallig jarig.
Dan word ik 87 jaar en …. het is misschien wat voorbarig.
Maar dan word ik dikwijls met een grote doos bonbons verrast,
dat wordt dan ook weer genieten DAT is zéker en vast! 🙂

Dat zijn dus allerlei dingen waar ik zelf van geniet,
maar het kan zijn dat een ander dat weer heel anders ziet.

De herfst brengt straks ook weer ‘kleurengenot’ in die bomenpartij,
dat geeft mij dan inspiratie voor een mooi ‘rood-geel-oranje’ schilderij!

De zomer is voorbij als jullie dit lezen,
maar moge de komende herfst ook een ‘genotsbron’ voor allen wezen!

Pansjo_Editha

Groetjes, Editha v.d.Bergh-Hörmann + pootje van Pansjo