Categoriearchief: Beleven

Op zoek naar een winkeltje in Oudewater

Door: Aad Kuiper
Foto’s via Ine Stolwijk, Jan van ’t Riet en Jaap de Wit

Laatst kwam Agnes bij ons op bezoek, met Leo, haar man. Ze was ooit wel eens in Oudewater geweest, maar dat was al weer een hele tijd geleden. Maar het meest intrigerende was wel dat de stiefoma van Agnes, of eigenlijk haar stiefovergrootmoeder – als je dat zo noemt – hier, in Oudewater (!), ooit een winkeltje gehad zou hebben. Ja, een door ons aangeboden rondwandeling zou vast heel leuk zijn, hadden ze laten weten; maar Agnes zou graag eens weten waar dat winkeltje dan wel gestaan zou hebben. Tja, en dan moet je aan de bak. Had ik trouwens graag voor ze over, hoor; aardige mensen, Agnes en Leo.
Het bleek een moeizame, maar leuke speurtocht te worden waarin heel wat Oudewaternaren een rol speelden en we op de dag van het bezoek gelukkig konden laten zien waar dat winkeltje ooit gestaan heeft. En, verrassing, het pandje bestaat, weliswaar in een verbouwde vorm, nog steeds.

In eerste instantie hoorde ik dat de vrouw van het winkeltje in kwestie Van Ba(a)ren heette. Omdat er nogal wat Van Baarens in Oudewater wonen en ik geen enkele Van Baren kende, ging ik ervan uit dat het om een familielid van de Van Baarens ging.

Op zoek naar Van Baarens

“O, dan moet je met Abe van Baaren gaan praten; die woont in de Waard.”

“Bel eens met Toos van Baaren; die heeft hier Pardoes gehad en die winkel heeft haar dochter Nicola toen overgenomen.”

“Ik heet ook Van Baaren”, zei Inge van Baaren, die ik bij het Rosenberg Trio in het stadhuis trof en ik niet kende, maar waar ik nog pedagogische connecties mee bleek te hebben. (Ja, Inge, ik kom nog een keertje langs bij jou op school, maar er is altijd zo veel te doen; bijvoorbeeld een speurtocht naar een winkeltje.)

Met Toos van Baaren, die in Cabauw bleek te wonen, heb ik gebeld, maar dat gesprek, hoewel heel gezellig, leverde niet zo veel op. Alleen een heleboel namen, waarvan ik de meeste intussen alweer vergeten ben.

Daarvóór had ik al mijn licht opgestoken bij Nettie Stoppelenburg – ze wist niets over een winkeltje van Van Ba(a)ren, maar gaf me wel een paar prima internetadressen waar het goed zoeken was; een soort delicatessenwebsite voor zulk soort speurneuzen. En bij Wil van der Heiden, die heel veel over winkeltjes zou weten, maar die kennis bleek zich te beperken tot de buurt waarin hij woont.

En aan Abe van Baaren was ik nog niet toegekomen, toen er een brief op de deurmat lag.

(Overigens is dat natuurlijk wel heel bijzonder heden ten dage: een handgeschreven brief. Best leuk hoor. Officiële brieven krijgen we nog wel, hoewel dat allengs minder wordt. En kaarten soms, maar dat neemt ook af.) Maar goed; die brief dus.

De brief over Van Baren

Agnes had inmiddels gesproken met dochter Ine van de zus (Catharina Stolwijk, geboren Van Baren) van eerdergenoemde  stiefoma en nu zag ik ook een heel lang lijstje met namen, geboorte- en overlijdensdata. En, ja hoor; het bleek Van Baren! Met één ‘a’.

Stiefoma zelf heette Lucia Helena van Baren en was geboren in 1892, op 26 juni. En haar vader heette Adrianus van Baren (geboren op 27-03-1851, vader Gerrit van Baren, moeder Sijgje Sirre, en overleden in 1926) en haar moeder Anna de Waal (geboren op 13 oktober 1860, dochter van Hermanus de Waal en Catharina Stelling, overleden op 10 januari 1944) . De moeder van de stiefoma – die van het winkeltje – heette dus Anna van Baren, geboren De Waal. Nu moest het wel gaan lukken. Het ging om het winkeltje van eerst Adrianus van Baren – natuurlijk samen met zijn vrouw – tot 1926 en daarna van Anna van Baren. De laatste dreef dat winkeltje dus samen met dochter Lucia. Toen nog Van Baren, maar die zou gaan trouwen; in 1928, had ik uitgevogeld. Als dit niet helemaal te volgen was – want het zijn wel veel namen –  is dat voor de rest van het verhaal beslist geen ramp.

De tekening over het winkeltje

tekening-winkeltje-van-barenMaar – tenslotte ging het om de plek van het winkeltje – er zat ook een foto van het winkeltje bij en een tekening, beide van die dochter van de zus van de stiefoma, en die tekening zou me vast verder helpen. Met de foto kwam ik helaas niet veel verder; ook niet met de verschillende mensen aan wie ik hem liet zien. Zou de tekening uitkomst brengen? Vast wel.

Hij klopt niet, hè; deze tekening. Dat maakt het nog ingewikkelder.

Zou het het laatste huis van de Leeuweringerstraat zijn? Of van de Donkere Gaard. Of was het nog ergens anders? In het bijbehorende briefje werd verteld over een sluis, een huis van Van der Lee of Van der Lede en een lijnbaan die ‘Rijnkade’ zou heten. Van die laatste had nog nooit iemand gehoord en wat betreft die andere twee gegevens moest het ergens in de buurt zijn van de straten die ik noemde. Maar foto en tekening vertelden geen eensluidend verhaal.

De foto van het winkeltje

Op naar John Doop; die weet ook veel. Maar dit nu net even niet.
Nee, het was niet het laatste huis in de Leeuweringerstraat, werd ook door de huidige bewoner bevestigd.
Goed gekeken, maar het huis op de Donkere Gaard was het ook niet.
“Ga eens met Tinus de Lange praten”, vertelde John Doop, “die woont in de Waard”. Ook al.
Jaap de Wit misschien; zijn grootvader had een boerderij daar ergens en zijn vader een melkhandel. Zoals altijd even bedachtzaam, maar het raadsel bleef: “De dames Langeslag hadden een winkeltje; vraag eens aan John Doop”.

Schoonderwoerd uit Oudewater?

Er was nog een gegeven dat ik tot nu toe niet noemde. De moeder van Agnes heette Schoonderwoerd, Andrea Schoonderwoerd. En háár vader heette Piet Schoonderwoerd. Zou die misschien Oudewaterse connecties hebben? Dat zou zo maar kunnen. Als hij, toen zijn eerste vrouw, de grootmoeder van Agnes, op jonge leeftijd overleed, een tweede vrouw zocht en vond in Oudewater. Laten we Marcel Schoonderwoerd eens bellen.

“Het zou kunnen”, vertelde Marcel, “maar dan wel een eind weg. Een zoon van een broer van mijn opa Anthonis. Ga eens met de moeder van Tom Streng praten; die heet ook Schoonderwoerd.”

Het ging om Piet Schoonderwoerd (Petrus Johannes, geboren 14-02-1888 te Hazerswoude, zoon van Hendrik Schoonderwoerd en Elisabeth van Schaik en overleden 20-09-1960 te Koudekerk) en ik heb in die voortreffelijke sites die Nettie Stoppelenburg me meegaf goed gezocht, maar heb geen connectie met Oudewaterse Schoonderwoerden kunnen ontdekken. Wellicht komen die ooit nog boven tafel. Een doodlopend spoor dus en de moeder van Tom Streng heb ik met rust gelaten.

Soms gingen zaken vroeger anders

Wat ik de lezer niet wil onthouden en om de situatie helder te maken toch even het volgende. Toen Piet Schoonderwoerd Lucia van Baren ten huwelijk vroeg (1928), werkte zij dus met haar moeder in het betreffende winkeltje. Een jaar of twee eerder immers was haar man, Adrianus van Baren, overleden. Met haar 36-jarige dochter een winkeltje runnen lukte vast nog wel. Maar toen ook dit laatste kind de deur uit ging werd het wel heel lastig. Lucia heeft, toen zij in 1928 met Piet Schoonderwoerd ging trouwen, haar moeder meegenomen naar Koudekerk. Toen hebben dus de laatste Van Barens Oudewater verlaten en daarom was er geen spoor meer van ze te vinden. Ook niet, zoals later bleek, in het grote boek van Jan van ’t Riet over de Kromme Haven. Zij zullen het winkeltje gehuurd hebben. Nu breng ik de lezer al een stap dichter bij de oplossing van het raadsel.

winkeltje-van-baren

Maar met iemand praten was niet meer nodig. Iemand herkende het pand naast het winkeltje. Alie Stekelenburg, ook al zo’n doorgewinterde Geelbuik. Maar ze had gelijk. Op de foto was net het huis ernaast te zien, dat van Van der Lee moest zijn; het linkerdeel met de kelderramen heel laag en de andere ramen hoog.

We zijn gaan kijken en ja hoor dat was het. Net op tijd, want twee dagen later kwamen Agnes en Leo.

We hebben een bijzonder leuk rondje Oudewater gedaan. Stilgestaan bij het pand waar vroeger een winkeltje was en waar van het winkeltje nu niets meer terug te vinden is.

Enthousiast rondje Oudewater

Wat  een enthousiaste aardige mensen herbergt Oudewater toch. Ze deden niet voor elkaar onder in belangstelling, hulpvaardigheid en vriendelijkheid.

We hebben lang met de huidige eigenaresse staan praten.

Winkeltje-vroeger-IMG_3835 Kromme Haven-Jan-van-t-Riet

We zijn bij Jan van ’t Riet naar binnen gegaan en Agnes kreeg een foto van het winkeltje zoals het vroeger was. En nog even later kreeg ik een hele beschrijving die ik bij Agnes brengen ga. Het winkeltje bleek, na gerund te zijn door de van Barens, nog jarenlang door Janus van der Klis te zijn gehuurd.

Later kregen we nog een mailtje van Jaap de Wit met een foto uit 1880 (van E.C. Rahms); toen zag het huis van Van der Lee er toch weer anders uit; die kelderramen lijken te missen.

Kromme-haven-Rahms

We zijn langs verschillende historische foto’s gelopen en langs geveltekens. We hebben de Grote Kerk bewonderd en kregen een mooi verhaal van Ad de Groot.

We hebben genoten van de schilderijen van Gerard David en kwamen toevallig Otto Beaujon tegen die daarover weer een boeiend verhaal vertelde.

En om het even af te maken ook de rest dan maar. Het bleef geweldig: heerlijk geluncht bij Lumière, een boeiende rondvaart in de Geelbuik en ten slotte naar het Touwmuseum, waar we professioneel werden rondgeleid – in welk museum tref je zoiets?

En gewoon gegeten bij ons thuis; ook lekker. En toen was het klaar.

Maar ze komt terug; Agnes. Met en hele club. Want Oudewater was toch wel heel bijzonder. En dat kwam natuurlijk niet alleen door dat winkeltje, maar vooral door al die mensen die zo enthousiast vertelden over hun pareltje in het Groene Hart. Waarvan akte.

750 jaar Heks!

Door: Walther Kok (voorzitter Heksenwaag Oudewater)

Nog éénmaal zagen wij zaterdag 18 juni de Dominicaner monnik vanaf het balkon met zijn retorische vraag : “Wilt gij méér of wilt gij minder heksen? Dan is uw antwoord ongetwijfeld MINDER!” En eveneens voor het laatst liet Angelique Schipper het fraaie lied “Takkewijf” uit haar accordeon kreunen. En daarmee was het echt afgelopen. Met de honderdste en laatste voorstelling van 750 jaar heks heeft ook Museum de Heksenwaag de viering van 750 jaar Oudewaterse stadsrechten afgesloten. Enthousiaste toeschouwers, een opgetogen artieste, een uiterst tevreden directie : mijn liefje wat wil je nog meer! Ga maar na: wie zou niet tevreden zijn wanneer je voor hetzelfde entreegeld (soms geheel onverwachts!) een prachtige voorstelling krijgt voorgeschoteld. Wie kan zich een mooier podium voorstellen dan de Heksenwaag? Welke directie zou niet opgetogen zijn over een toename van het aantal bezoekers met zo’n 10%? Maar heeft er dan helemaal niemand de pest in? Natuurlijk wel. Al diegenen die dachten: “Ach ik ben dit jaar al eens naar het theater geweest…”, en nu horen hoe leuk het was. Of de potentiële bezoekers die op enig moment overwogen: ”Er komen nog zoveel voorstellingen, dat komt later nog wel een keer.” Te laat! Het is over en uit.

Maar Angelique zou Angelique niet zijn wanneer ze de spijtoptanten via YouTube niet toch een klein kijkje in haar heksenkeuken gunde.

En de ex-jubilaris Oudewater zelf dendert ook gewoon door: 24 en 25 juni 2016 waren de dagen weer aangebroken voor het jaarlijks Heksenfestijn. Wees daarom niet bevreesd: u hoeft zich de komende 50 jaar – tot de volgende grootste herdenking – in Oudewater geen moment te vervelen! Wij houden u op de hoogte!

‘Oudewater 750 jaar Stad’; de première

Door: Aad Kuiper

Wat een fantastische start van dit feestjaar in Oudewater; door Oudewaternaren van Oudewaternaren en voor Oudewaternaren. Over elk onderdeel van die start valt wel een heel verhaal te schrijven, maar ik zal me moeten beperken tot de hoofdzaken. En, nee, ik noem geen namen, want dan zou ik alle ruim 150 vrijwilligers moeten noemen die meewerkten, zou ik alle sponsoren moeten noemen die dit mogelijk maakten, zou ik alle anderen die hun steentje bijdroegen moeten noemen en zou ik tenslotte alle duizenden bezoekers moeten noemen die dit openingsfeest bezochten. Natuurlijk weet ik dat er ook wel eens iets misging, maar wat wil je met zo’n enorme organisatie en heel veel mensen die vrijwillig een taak op zich namen die ze nog nooit uitgevoerd hadden. Het is een kniesoor die daar nu nog aandacht aan schenkt en ik beperk me tot de loftrompetten.

Waar een klein stadje groot in kan zijn

Afgelopen vrijdag en zaterdag, 10 en 11 oktober 2014, zagen we waar een klein stadje groot in kan zijn, met de aftrap van de festiviteiten rond het feestjaar. Natuurlijk weet iedereen dat zoiets niet uit de lucht komt vallen, maar als je je werkelijk realiseert dat hier jaren werk aan vooraf is gegaan, dat het overleggen en doen steeds intensiever werd, dat steeds meer mensen werden ingeschakeld, en dat die echt heel hard en lang gewerkt hebben, dat heel veel sponsoren een bijdrage hebben geleverd en dat heel veel, echt heel veel mensen op vrijdag en zaterdag hebben genoten van alles wat aan ze werd gepresenteerd … dan word je daar wel even stil van. En realiseer je je dat het inderdaad door Oudewaternaren, van Oudewaternaren en voor Oudewaternaren was.

Historische personages overhandigen leskisten

Oudewater_750_jaar_Stad_Historische_figurenAlles begon met een zestal historische figuren die een min of meer belangrijke rol speelden in geschiedenis van Oudewater of er uit afkomstig waren. Zo troffen we Wilhelmina van Pruisen – te paard – op de Goejanverwelleschool in Hekendorp en Graaf Floris V op de Mariaschool. De Jozefschool en Klavertje Vier werden bezocht door de schilders Albert van Ouwater en Gerard David, beiden vergezeld van hun echtgenotes. Op de Immanuelschool maakte Jacoba van Beieren haar opwachting, terwijl De Schakels Gijsbert van der Lee mocht verwelkomen. Zo, de kop was er af, de leskisten waren overhandigd. Maar wat een werk was er aan voorafgegaan, je kunt het nauwelijks bevatten.

750

Kinderen_vormen_750_tijdens_opening_Oudewater_750_jaar_StadAan het begin van die vrijdagmiddag vertrokken de leerlingen van alle basisscholen in grote herrie-optochten naar de sportvelden. Op het grote veld van voetbalvereniging UNIO verzamelden zich 1000 (duizend!) kinderen voor een foto in de cijfers 750; tenslotte hebben de kinderen de toekomst, ook in Oudewater. Zwaaiend met kleppers en petjes werden ze op het veld gegroepeerd. Een drone die vervolgens over de kinderen heen vloog, heeft alle jonge geelbuiken op een prachtige prent vastgelegd.

Het was een Nacht, die je alleen in Oudewater ziet

Nacht_van_de_Geschiedenis_in_OudewaterOndertussen werd er van alles in gereedheid gebracht voor ‘De Nacht van de Geschiedenis’, door de Vrienden van Oudewater weer schitterend verzorgd en aangevuld met nog meer interessante, boeiende en ook vermakelijke tafereeltjes. Ingeleefd gespeeld zodat de geschiedenis voor velen echt tot leven kwam, terwijl anderen konden genieten van exquise maaltijd in ‘De Grote Tent’ op het parkeerterrein bij de voetbalvelden. Een andere vorm van vermaak, maar van beide werd genoten.

De opening

Hendrik_van_Vianden_tijdens_openingsshow_Oudewater_750_jaar_StadEn toen was het tijd voor het hoofdprogramma. Op een drijvend podium van dertig meter breed met meters lange pontons aan weerszijden, videoschermen daarboven en een enorme batterij aan verlichting en enorme serie versterkers en speakerboxen. Meer dan een week hard en lang werken door heel veel vrijwilligers en ingehuurde vaklui, van eten en drinken voorzien door een cateringploeg. Er is al langer daarvoor veel, heel veel geoefend en gerepeteerd door toneelspelers, muzikanten, degenen die licht en geluid verzorgden en vast nog wel meer. Hosts en anderen stonden klaar om alles in goede banen te leiden. En het liep, als een trein. Na de officiële openingstoespraken kwam Hendrik van Vianden de stadsrechten nogmaals overhandigen. Hoogtepunten en dieptepunten van Oudewater, grootse en aardige gebeurtenissen werden in vogelvlucht aan de toeschouwers voorgeschoteld. Steeds weer een ‘o-ja-gevoel’ oproepend en een frons of een glimlach. Een bijzonder onderdeel vormde het indringende lied, dat speciaal voor deze gelegenheid werd geschreven en gecomponeerd en heel mooi ten gehore werd gebracht. Circle_Percussion _tijdens_openingsshow_Oudewater_750_jaar_StadToen volgde het muzikale deel. Eerst met een indrukwekkende slagwerksessie van Circle Percussion, waaraan in de slotact ook veel Oudewaternaren deelnamen. En vervolgens een serie DJ’s, die opzwepende muziek draaiden en aangevuld werd met zang en dans. Het slotakkoord rond het podium bestond uit een zeer fraai vuurwerk en waterfonteinenspektakel. Op YouTube inmiddels al wat filmpjes te zien voor degenen die het gemist hebben of het nogmaals willen zien.

De afterparty

Windfall_tijdens_openingsshow_Oudewater_750_jaar_StadWindfall, een van oorsprong Oudewaterse band, die alle publiek in ‘de Grote Tent’ door het brede repertoire en de hoge kwaliteit van het begin tot het einde wist te boeien. En tenslotte indringende dance; een andere stijl, maar niet minder spannend. Het zevenkoppige monster was verslagen. Er was niet één kop af; er waren er wel zeven af en allemaal even keurig. Dat was dag één.

De Oude Ambachtenmarkt

Publiek_tijdens_Oude_Ambachtenmarkt_Oudewater_750 jaar_StadMeer dan honderdvijftig oude ambachten werden in het centrum van Oudewater uitgebeeld. De een nog mooier dan de ander. Je kwam ogen en oren tekort. Regelmatig zag je fraai toneelspel en mooie dansen, hoorde je een shantykoor of Oudhollandse liedjes op zo’n professionele wijze gebracht dat je naar meer verlangde. Maar er viel nog zo veel te zien en te bewonderen en te beluisteren en te genieten. Burgemeester_met_gezin_tijdens_Oude_Ambachtenmarkt_Oudewater_750_jaar_StadIedereen heeft volgens mij genoten. De schenkers, de uitvoerenden en de kijkers en heel vaak hadden mensen dubbelrollen of nog meer. Volgend jaar weer stuit op praktische bezwaren; dat wordt te veel van het goede, maar mij lijkt dat we geen vijftig jaar hoeven wachten om, iets dergelijks, misschien iets minder groot, voor Oudewaternaren door Oudewaternaren van Oudewaternaren te organiseren. Ik wil er dan wel weer een stukje over schrijven.

Oudewater 750 jaar Stad: een stad met een geschiedenis, een heden en een toekomst

Door: Michel van der Laan

Oudewater zelf bestaat al veel langer dan 750 jaar heb ik me laten vertellen. Er woonden hier meer dan 1200 jaar geleden al mensen, maar waarschijnlijk  kwamen er al duizenden jaren eerder mensen in deze omgeving langs om knollen of bessen te zoeken, of een konijn of visje te vangen. In die tijden waren mensen vooral bezig om letterlijk aan de kost te komen en dat viel vast niet altijd mee.

Al eeuwen lang een komen en gaan van mensen

Al die eeuwen woonden er in deze buurt ook nog niet zo veel mensen als nu. Inmiddels zijn dat er al bijna 10.000 op een oppervlakte van zo’n 40 km2. Van sommige Oudewaternaren woonden hier al verre voorouders, maar anderen daarentegen wonen hier pas vrij kort. Dat komen en gaan heeft door alle eeuwen heen plaats gevonden. Heel vaak kwam dat doordat mensen werk vonden in Oudewater of er juist even weinig werk was. Zo heeft bijvoorbeeld de fabricage van touw heel wat mensen naar Oudewater doen verhuizen.

Oudewater: een tolerante stad

Maar niet altijd lokte alleen een bron van inkomsten, maar soms ook de vrijheid. Van de mensen die naar Oudewater kwamen om zich te laten wegen zijn er ook wel wat in deze tolerante stad blijven wonen. Ook toen er na de Tachtigjarige oorlog een verschil moest worden gemaakt tussen katholieken en protestanten werd daar in Oudewater niet zo streng mee omgegaan. Als we het met elkaar maar prettig hebben en ieder in zijn waarde laten, is het goed wonen in Oudewater. Overigens geldt dat gelukkig ook in de plaatsen die inmiddels bij Oudewater zijn gaan horen: Hekendorp en Papekop. En niet te vergeten alle buurtschappen die Oudewater inmiddels rijk is: Diemerbroek, Goejanverwelle, Hoenkoop, Lange Linschoten, Ruigeweide, Snelrewaard, Tappersheul, Vliet en Willeskop.

Een geliefde stad

Zelf woon ik al weer ruim 42 jaar met veel plezier in Oudewater. Ik ben getrouwd met een echte geelbuik en onze beide kinderen zijn dat ook. Van heel veel anderen begrijp ik dat ze voor geen goud uit Oudewater weg willen. En ik kan me dat voorstellen. Een prachtig plaatsje met heel veel vriendelijke mensen en voldoende mogelijkheden om je er prettig te voelen; niet te klein, maar ook niet te groot. Een plaats met één van de mooiste historische kernen die ik ken, maar ook heel veel uiteenlopende verenigingen, dicht bij allerlei grote en middelgrote steden, maar ook in het centrum van het rustgevende Groene Hart. Door het internationale karakter van mijn werk kom ik op heel veel verschillende mooie plekjes op de wereld, maar het blijft toch altijd heel fijn thuiskomen in Oudewater. Kortom: een prima plaats om te wonen. En dat doe ik dan ook.

En een prima plaats ook om feest te vieren. En daar is nu wel een heel bijzondere aanleiding voor. Oudewater heeft in 1265 uit handen van Hendrik van Vianden stadsrechten gekregen. Er zijn wel een paar plaatsen die eerder stadsrechten kregen, maar we liepen hier duidelijk voor op alle plaatsen hier in de omgeving. Onze “voorouders” deden het zo slecht nog niet. Vanaf oktober 2014 gaan we vieren dat deze gebeurtenis 750 jaar geleden heeft plaats gevonden. Groot feest dus!

Een groots feest in Oudewater

Oudewater_750_jaar_stad_mascotteEen echt groots feest. Een jaar lang vol festiviteiten. Voor Oudewaternaren en door Oudewaternaren en iedereen die Oudewater een warm hart toedraagt. Voor echt alle Oudewaternaren: kinderen, jongeren, ouderen, muziekliefhebbers, toneelliefhebbers, danceliefhebbers, leden van alle verenigingen, scholieren, voor mensen die van een lekker hapje en drankje houden, voor mensen die van geschiedenis houden, voor mensen die zich graag laten vermaken en voor mensen die anderen graag vermaken. Kortom: voor iedereen. Iedere Oudewaternaar valt vast in meerdere categorieën, dus is er voor veel mensen genoeg te beleven. Samen met de broodnodige hulp van zo’n 150 vrijwilligers, zo’n beetje alle stichtingen en verenigingen die Oudewater rijk is, alle Oudewaternaren die daar zin in hebben, inwoners en ondernemers wordt dit een jaar met prachtige evenementen. Voor onszelf en iedereen die graag mee wil doen.

Ik ben dan ook blij en trots dat ik voorzitter mag zijn van de Stichting Oudewater 750 jaar Stad.

Een mooie toekomst

Maar ook na dit feest blijft Oudewater natuurlijk nog steeds een prachtige stad, maar dan één die ongetwijfeld kan terugkijken op een mooie viering van 750 jaar stadsrechten. En nog steeds een stad vol met prettige mensen die elkaar wat gunnen: mensen die iets voor elkaar over hebben. Mensen die toeristen graag de weg wijzen naar alles waar zij zelf iedere dag van kunnen genieten. De weg wijzen naar alle historische straatjes, mooie pandjes en leuke winkels die Oudewater rijk is. En natuurlijk vol trots wijzen op de Heksenwaag en het Touwmuseum. Tenslotte is Oudewater een stad die altijd blijft binden en boeien.

Website Oudewater 750 jaar Stad

Voor alle informatie over dit jubileumjaar verwijs ik jullie graag naar onze website: www.oudewater750jaar.nl.