Waardering voor mantelzorg was een leuk feestje

Donderdag 10 november was de dag van de mantelzorg; ook in Oudewater. En dat werd een heel leuk feestje – natuurlijk met een ernstige ondertoon – voor heel veel van de vrijwillige mantelzorgers die Oudewater rijk is. Met een mooie toespraak, een schitterend gedicht, een gezellige recreatieve muzikale tweede helft en ook nog een cadeautje. En dat alles vond plaats met duidelijk betrokken organisaties in een schitterende ambiance: het Muziekhuis.

Voor het begon, vertelde Karin Faber van het Sociaal Stadsteam Oudewater dat ze het wel fijn zou vinden als er ieder jaar zo’n dag zou komen, want ze had bijzonder veel waardering voor al die mantelzorgers die zo veel voor anderen overhadden. Zo tegen halfelf begon het Muziekhuis met o.a. Kirsten Vermeij en Sophie Meijer achter de koffietafel vol te stromen met mantelzorgers die iemand mee hadden mogen nemen. Veelal was dat degene aan wie ze extra aandacht schonken, maar soms had die gewoon thuis moeten blijven. Het werd bijzonder druk. Wel zo’n 60, 70 mantelzorgers waren op o.a. de koffie met gebak (van Bakkerij Stijnman) afgekomen. Karin Faber vertelde dat een dertigtal mensen had afgezegd, anders was de ruimte veel te klein geweest.

Mantelzorg_muziekhuis_dscn0850

Op deze manier werd het wel heel gezellig en sfeervol. Anderen, waaronder ook Vronie de Korte, Tineke Snoek, Manon Visser en Leonie Foncke van het Sociaal Stadsteam Oudewater leidden een en ander in goede banen, zodat iedereen koffie of thee met een gebakje en een leuke plaats in de zaal kreeg. Daar hielp ook Wim Sluys, gastheer bij het inloopspreekuur voor ouderen, met kennelijk veel plezier aan mee. Heel veel Oudewaternaren die schrijver dezes soms al een tijdje gemist had in het Oudewaterse straatbeeld, waren aanwezig.

Toespraakjes Karin Faber en Bert Vermeij

Tegen de mensen in de afgeladen zaal vertelde Karin Faber dat ze heel blij was dat ze al deze mantelzorgers eens in het zonnetje mocht zetten en dat ze dat het liefst ieder jaar wilde doen. En ik meende op te merken dat ze daarbij wethouder Vermeij aankeek. Ze riep de mantelzorgers op vooral te komen als ze tegen problemen aanliepen en er niet mee te blijven rondlopen. Voor ze het woord aan wethouder Bert Vermeij gaf bedankte ze Loes de Vos en Sebastiaan van Zuijlen voor de ontvangst in het Muziekhuis.

Mantelzorg_Bert-Vermeij_muziekhuis_dscn0

Bert Vermeij verwelkomde alle Geelbuiken; hij noemde de aanwezigen Geelbuiken, omdat Geelbuiken altijd voor elkaar klaar staan: “U laat 365 dagen per jaar zien dat u klaar staat en deze dag willen we u daarvoor onze waardering laten blijken.” En even later: “… dat doet u gewoon, omdat u betrokken bent en omdat u om die ander geeft. Wij maken een klein gebaar tegenover het gebaar dat u steeds weer, iedere dag weer opnieuw maakt.” Wethouder Vermeij vond dat hij niet zo heel goed onder woorden kon brengen wat hij bedoelde, maar dat Nelleke den Boer, onze stadsdichteres, dat veel beter kon.

Stadsdichter Nelleke den Boer

Nelleke den Boer vertelde dat zij de opdracht zeker niet eenvoudig had gevonden.

Nelleke-den-Boer_dscn0847

Na gesprekken met verschillende betrokkenen had ze het algemene beeld gekregen dat mantelzorg iets is wat je gewoon doet, iets dat vanzelfsprekend is, iets waar je niet over nadenkt: “Je gaat bijvoorbeeld eerst gewoon je oude moeder opzoeken en vervolgens ga je wat helpen en van het een komt het ander.” In haar gedicht riep ze het levendige beeld op van de jas die je op een geven moment aantrekt en die je dan niet meer uit kunt trekken.

Zorgmantel

Je hebt hem gekregen
hij staat je goed dus
je draagt hem

al valt ie te ruim om je schouders
trekt de zoom, is ie te zwaar
van stof, zou je wel eens
iets anders willen, natuurlijk
je draagt hem

hij past je, vooral als het eerste
vlies van ijs in de gracht verschijnt of
als de Noorderwind
rond de Grote Kerk blaast
je draagt hem

ook als iedereen zonder jas
de markt bevolkt, in bootjes
rondvaart en jij benauwd
de knopen niet meer los krijgt
hoe hard je ook trekt

als het zomer wordt en je weet
dat je niets kunt uittrekken.

(Nelleke den Boer-Strien, Stadsdichter Oudewater)

Muziekspektakel

Karin Faber gaf aan het Muziekhuis een bijdrage om instrumenten te kopen voor gelegenheden zoals deze. En dat werd een leuk spektakelstukje.

Mantelzorg_muziekhuis_dscn0853

Nadat verschillende tamboerijntjes, schellenramen, sambaballen en andere kleine instrumenten onder het publiek verspreid waren, werd onder de bezielende leiding van Sebastiaan van Zuijlen door de aanwezigen de ‘Champagne Polka’ van Strauss meegespeeld. Een leuke afsluitende happening.

Mantelzorg_cadeautje_Manon-Visser_mevrouw Hoogenboom_Tineke-Snoek_dscn0862

Hoewel; nog niet helemaal het laatste slotakkoord. Alle mantelzorgers kregen een waarderingspakketje waar de bakkers Stijnman en Treur, Hocus Pocus Zoetwaren, Bloem & Groen, de TIP en de Wereldwinkel aan hadden meegewerkt. Met in datzelfde tasje het gedicht van Nelleke den Boer; om nog eens na te lezen, om toch heel even een beetje trots op jezelf te zijn en vervolgens gewoon weer te gaan met zorgen voor die ander.

Bron: Oudewater.net | 10 november 2016
Tekst en foto’s: Aad Kuiper

Bij de foto’s: drukte in het Muziekhuis; Nelleke dan Boer; Manon Visser, mevrouw Hoogenboom, Tineke Snoek 

Geef een reactie